Kangury, Uluru, Opera w Sydney i ogromne puste przestrzenie – to dla nas stereotypowa Australia. To wszystko już było, ale osobiście jednak nie wyobrażam sobie być w tym kraju i nie zobaczyć dziko żyjącego krokodyla. Długo to trwało i już prawie się poddaliśmy, ale w końcu po siedmiu miesiącach w kraju Down Under, gdy na północy kończyła się pora deszczowa, ruszyliśmy w stronę porozlewanych rzek mając oczy szeroko otwarte. Szczęście się do nas uśmiecha dość szybko, a dnia tego na pewno nie zapomnimy, bo te zwierzęta są piękne i straszne zarazem...

Australia może pochwalić się dwoma rodzajami krokodyli. Te mniejsze i w teorii raczej dla człowieka niegroźne, to krokodyle słodkowodne, tutaj nazywane Freshies. Te większe, to prawdziwe pływające monstra. Ich długość w przypadku samców sięga często 5-7 metrów, a kilka spotkanych przez nas osób na własne oczy widziało i dłuższe okazy.

Jak przypadkiem spotkasz takie ślady - spierdalaj!

Zwykłą dietą krokodyli są psy, kangury, konie, krowy czy bawoły błotne. Czasem też ludzie. Salties nie gardzą niczym. Atakują zwykle swoje ofiary, gdy te zbliżają się do wody, aby ugasić pragnienie. Ofiary złapane w śmiertelny uścisk nie giną jednak na brzegu. Wierzgające w szale zwierzę wciągane jest przez krokodyla do wody i tam przyciskane do dna. Konsumpcja następuje w wodzie i w zależności od rozmiaru zdobyczy trwa to dłużej lub krócej.

W Australii mimo, iż krokodyl jest groźny, to jednak bardzo szanowany zarówno przez Aborygenów jak i białych Australijczyków. Ci pierwsi od tysięcy lat przekazują sobie ustnie opowieści o krokodylach, śpiewają piosenki i ukazują jego postać w swojej sztuce. Biali zaś poza biznesem (skóra krokodyla) często też utożsamiają się z krokodylami. Wiele nazw hoteli, restauracji czy nawet lodziarni nawiązuje nazwą do krokodyli. Jeden z ciekawszych „ukłonów” w stronę tych zwierząt to The Townsville Crocs, czyli nazwa zespołu koszykarskiego z miasta Townsville na wschodnim wybrzeżu.

Przebywanie w odległości 2-3 metrów od tych zwierząt ze świadomością, że między nami a nimi nie ma żadnych zabezpieczeń poza burtą łódki dostarcza niesamowitej adrenaliny. Włosy jeżą się na karku, gdy spoglądamy na ich brudne, pozaginane zęby, a gdy złapiemy kontakt wzrokowy z tymi pięknymi krokodylimi oczyma, to chwili takiej nie zapomni się nigdy. My pływamy z Peterem, który zabrał nas na swoją łódkę, abym porobił trochę zdjęć, do jego nowej strony internetowej. Zna on świetnie okolicę, gdyż się tutaj wychował, co więcej nawet kiedyś wsadził głowę do paszczy jednego z krokodyli - nie wierzyłem, ale ma to na zdjęciu. Świr i wariat, ale pozytywny. Opowiada nam o zwyczajach tych zwierząt, o tym jak się rozmnażają etc. Zapominamy oczywiście połowę z tego, bo emocje, jaki towarzyszą tej przejażdżce są za duże. Nie ogarniamy.

Peter opowiada nam o farmach krokodyli, o biznesie skórzanym etc. Szacunek dla tych zwierząt karze nam omijać farmy krokodyli, które stają się „schronieniem” dla tych zwierząt złapanych w pułapki. Te zastawiane są w miejscach, gdzie są ludzie i krokodyle są niepożądane. Później wiadomo, trochę się je tuczy, oglądnie je kilkaset wycieczek autokarowych i skazywane są na bycie damską torebką. Tak się zwykle kończy historia kroksów złapanych w pułapki jak poniżej...

To tyle na dziś. Więcej zdjęć australijskich "kroksów" w galerii zdjęć

PS: Pod tekstem znajdziesz przycisk +1. To taki dodatek od Google i właśnie testujemy jego skuteczność. Kliknij, jeśli możesz. Dzięki! :)