Ile razy miałem już taką lub podobną sytuację? Ile razy krew zagotowała mi się w żyłach, gdy ktoś zaczynał robić ze mnie idiotę? Myślałem sobie – muszę pobyć dłużej w Azji, to się nauczę i wyzbędę zachodniego myślenia. Będę bardziej wyrozumiały, zrozumiem ich lepiej, bo przecież pojęcia nie mam o różnicy (przepaści) kulturowej. Dziś myślę sobie: "Cholera, to nie jest takie proste!"

Jest środek nocy. Żeglujesz dziesiątki lub setki mil od lądu. Zmęczone oczy same się zamykają, a przed tobą kolejne 2-3 godziny nocnej wachty. Wiatr się wzmaga, fale stają się coraz większe i zaczyna mocno bujać jachtem. Czujesz ten znajomy ucisk w żołądku i już wiesz – ta noc będzie ciężka. Walka z chorobą morską to sztuka!

Podróż ta zdecydowanie nauczyła mnie kilku rzeczy. Jedną z nich jest to, że nie warto przejmować się tym, co o Tobie mówią lub piszą w Internecie. Czytanie komentarzy pod swoimi tekstami na innych portalach już dawno zarzuciliśmy, bo większość w ogóle poziomu nie trzyma, za to poziom jadu i jakiejś niepojętej dla mnie zazdrości w ogóle nie mieści mi się w głowie. Żeby to jeszcze była konstruktywna krytyka? Ale nie, zje... wszystko w czambuł i najlepiej powiedzieć, że jest źle i się nie da! No i o ile komentarze można omijać to co zrobić, kiedy stek bzdur ląduje w Twojej skrzynce mailowej? Musisz przynajmniej przejrzeć, żeby wiedzieć o czym jest, a potem czytasz i czasem człowieka dosłownie krew zalewa...

Przez prawie 3 lata, 7 dni w tygodniu, 24h na dobę... ciągle razem. Każdy dzień to nowe wyzwanie i pytanie jak przeżyć, żeby się nawzajem nie pozabijać? Jak nam się udało przetrwać razem ponad 1000 dni w podróży i nie znudzić się sobą? Jesteście ciekawi? Mamy kilka sekretów, które dziś Wam chcemy zdradzić. Zwierzenia, plotki i dobre rady – tekst rodem z kobiecego czasopisma!