Start » Brazylia » Telenowele brazylijskie

Telenowele brazylijskie

Pierwszy raz zwrocilam na to uwage juz na dworcu w Boa Vista. Poczekalnia z krzeselkami, na nich pasazerowie oczekujacy na autobus – I wszyscy wpatrzeni w jeden punkt: w telewizor wiszacy przy suficie. Wszyscy z zapartym tchem sledza wydarzenia na ekranie – kolejny odcinek telenoweli. Niby nic w tym dziwnego, trzeba cos robic, czekajac na swoj odjazd. Calkiem to niezle wladze dworca pomyslaly. Ale…

Podchodze do barku kupic jakies kanapki – kelnerka zapatrzona w telewizor, stojacy na lodowce. Kanapki zrobila nie odrywajac wzroku od ekranu. Przynajmniej nie stracila watku. I jak to dobrze, ze sie nie pokaleczyla…

W recepcji hostelu, w ktorym spalismy, to samo – telewizor, a w nim telenowele. Obled jakis. Kiedy rowniez w restauracji wszyscy siedzieli I wpatrywali sie w kolejna telenowele (a moze te sama?), pomyslalam, ze przeginaja. Mialam juz powyzej uszu tych oper mydlanych. Wtedy nie wiedzialam jeszcze, ze na statku tez beda telewizory…

Wlaczone sa non-stop. Dwa na pokladzie do spania I jeden na gornym. Okropnosc. Zasypiam przy telenowelach I budze sie przy nich. Na dokladke wszystkie postaci na nich glownie krzycza i wrzeszcza. Ech… slow brakuje na wyrazenie tego.

Ponoc jesli wroga nie mozna pokonac, to nalezy sie do niego przylaczyc. Z checia, gdyby byly hiszpanskojezyczne. Wtedy I podstawowe zwroty byl moza bylo przyswoic. Niestety co mi po portugalskim, tylko pomiesza mi sie wszystko… Uzbrajam sie zatem w cierpliwosc. Bo co mi pozostalo?

A wiecie co jest najgorsze? Po kilku dniach na statku i mnie zaczela akcja wciagac. A przynajmniej na tyle, ze odrozniam poszczegolne telenowele.

 

O autorze: Andrzej Budnik

Alternatywny podróżnik, zapalony bloger i geek technologiczny. Połączenie tych dziedzin sprawia, że w podróż przez australijski interior czy nowozelandzkie góry zabiera do plecaka drona, który pozwala mu przywieźć niepublikowane nigdzie wcześniej zdjęcia i oryginalne ujęcia wideo. Swoją duszę zaprzedał górom w północnym Pakistanie i tadżyckim Pamirze, które odkrywał podczas 4-letniej podróży lądowej przez Azję i Australię. Od wielu lat zaangażowany w aktywizację polskiego środowiska podróżniczego. Założyciel i obecnie współautor najstarszego, aktywnego bloga podróżniczego w Polsce – LosWiaheros.pl. Nominowany do Travelerów 2010 i Kolosów 2013. Zwycięzca konkursu Blog Roku w kategorii Podróże i Szeroki Świat w 2007 roku. Zawodowo licencjonowany pilot drona w firmie CrazyCopter.pl specjalizującej się w fotografii lotniczej i wideo z drona. Łącząc od lat pracę zdalną i podróże stara się promować styl życia określany Cyfrowym Nomadyzmem.

Podobny tekst

Przekraczanie granic w Ameryce Południowej

Od kilku miesięcy jesteśmy już w strefie Schengen, wiec paszport staje się prawie w ogóle …

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *