Podróże LosWiaheros – blog podróżniczy Blog podróżniczo – przygodowy dla ludzi aktywnych i ciekawych świata, kultur i pięknej natury |Podróżuj. Odkrywaj. Inspiruj.

The first day in Iran passed very quickly. Perhaps it was because we readily absorbed everything we saw. It was all new to us – the language, the alphabet, the manner of living, the people, architecture, habits, and rules in the country, and especially… money.

Na to pytanie jest bardzo ciężko odpowiedzieć, zależy to głównie od tego, z kim o tym rozmawiamy. Zanim jednak zaczniemy cokolwiek opowiadać Wam o części Iraku, w której byliśmy, musimy trochę nakreślić sytuację polityczną w tym regionie oraz jego historię – bez tego łatwo się pogubić

Już  tajemnicą nie jest, że podczas naszej podróży wpadliśmy z krótką wizytą do Iraku, a dokładniej do irackiego Kurdystanu, który jest autonomicznym regionem. Ta część naszej podróży była w dużej mierze zaplanowana przez Bartka Piziaka, który doleciał do Turcji samolotem. Spotkaliśmy się w Kapadocji, skąd podzieleni na dwa zespoły (Bartek z Martą i w drugim my) ruszyliśmy w stronę irackiej granicy… oczywiście autostopem :)

Pierwsze promienie słońca przedzierają się przez krzaki, w których spędzamy noc. Ale to nie słońce nas budzi, a dziwny szum słyszany co jakiś czas. Jesteśmy lekko zdezorientowani – co to jest. Patrzymy w górę i już wszystko jasne. Nad naszymi głowami unosi się sześć balonów…

The first rays of the sun break through the bushes in which we sleep this night. But it is not the sun that is waking us up but a strange noise heard occasionally from above our heads. We are a little disoriented – what is it? We look up and everything is made clear. In the sky there are six balloons…

Z Istambułu wyjechaliśmy autostopem wcześnie rano. Ibrahim wyrzucił nas w okolicy mostu na Bosforze, aby łatwiej nam było wydostać się z miasta w stronę Ankary. Dziwił się przy tym strasznie, że do Kapadocji chcemy jechać właśnie stopem, a nie autobusem, którym tę trasę przejechalibyśmy szybciej i wygodniej, ale… nie byłoby tej zabawy, jaką mieliśmy podczas 900 km drogi do Goreme w Kapadocji.

W Istambule wylądowaliśmy około 4 rano. Przywitać miał nas Ibrahim, u którego mieliśmy się zatrzymać przez najbliższe 4 dni, ale przywitał nas śpiew muezina. Wrażenie było tym większe, że były to pierwsze nasze chwile w kraju muzułmańskim. Zupełnie wyludnione miasto o wschodzie słońca i nagle słychać nawoływanie do modlitwy – aż dreszcze nam przeszły po plecach.

Pociągiem z naszą weteranką wojenną dojechaliśmy do Bukaresztu punktualnie. Rozstaliśmy się w bardzo miłej atmosferze. Ona do nas po rumuńsku, my do niej po polsku i… trzeba było zacząć myśleć dalej…co tu zrobić, bo transport w stronę granicy bułgarskiej nam uciekł…

Relacja z pobytu w Istambule jeszcze nie jest gotowa, ale chcąc zaspokoić choć trochę Waszą ciekawość zamieściliśmy trochę fotek z Turcji Przyjemnego oglądania :)

Zmierzamy właśnie do Bukaresztu, ale zanim do tego doszło mieliśmy już kilka przygód – pierwsza zaczęła się jeszcze w Polsce… Ile razy zdarzyło Wam się jechać pociągiem, który dzieli się wagonami i część składu jedzie np. do Zakopanego a część do Przemyśla? Pewnie nie raz. Nam też, ale pierwszy raz w życiu wsiedliśmy do złego wagonu.

We have not reached Bucharest yet but we have already had a number of adventures – the first of them in Poland… How many times have you traveled on a train whose cars separate and one part of the draft of cars goes to, let us say, Zakopane, and another part to Przemyśl? Many times, I guess. So have we, but, for the first time, we have got on the …

Co prawda nam już biją godziny, a nie dni, ale jeszcze kilka słów przed wyjazdem… Przede wszystkim chcieliśmy podziękować wszystkim tym, którzy nas wspierają i trzymają za nas kciuki. Przez ostatnie kilkanaście dni, otrzymaliśmy od Was tyle pozytywnej energii, że jesteśmy maksymalnie nakręceni na tę podróż i nic nam nie straszne. Na prawdę dużo łatwiej jest nam wyjeżdżać, jak widzimy i czujemy ciągłe wsparcie! Czujemy, że robimy coś fajnego nie tylko dla nas samych, ale też dla wszystkich tych, których proza życia …

Stało się! Po kilku tygodniach zmagań z ambasadą pakistańską, w końcu dziś odebraliśmy wizy. Po pierwotnym odrzuceniu naszych wniosków, za drugim podejściem wzięliśmy ich na sposób i udało się – jedziemy w Karakorum! :))

Czas leci nieubłaganie – już po pokazie w Sanoku! Himalaje przyjechały w Bieszczady i mam nadzieję udało się zainspirować znów kilka osób. Powiem szczerze – jest szansa, że niedługo w Sanoku będzie bardzo fajne miejsce, gdzie spotykać się będą podróżnicy. Angela Gaber i jej pomysł na podróżnicze slajdy w Bazarze Sztuki to wg mnie bardzo dobry pomysł.

Poniżej nagranie z audycji w programie VOX FM Magdy Wojtoń – temat: podróż dookoła świata. (wtorek, 17.06.2009 r.)