Podróże LosWiaheros – blog podróżniczy Blog podróżniczo – przygodowy dla ludzi aktywnych i ciekawych świata, kultur i pięknej natury |Podróżuj. Odkrywaj. Inspiruj.

Właśnie mija weekend pełen spotkań, opowieści, nowych znajomości. W końcu udało nam się poznać wiele osób, z którymi mailowo lub blogowo znamy się już od dłuższego czasu. W głowie myśli się kłębią i rozbiegają we wszystkie strony. Przez trzy dni i dwie noce rozmów były dziesiątki, o ile nie setki. Wymiany spostrzeżeń, komentarzy do spraw i miejsc, które razem przeżyliśmy lub poznaliśmy. Były tematy trudne, ale też i śmieszne. Na tych ostatnich chciałbym się dziś …

Minął rok od kiedy nawiązaliśmy współpracę z firmą, która wyposażyła nas w sakwy rowerowe. Przez ten czas przejechaliśmy na rowerach od Bangkoku przez Hong Kong i Tokyo po Pamir w Tadżykistanie, a kończąc w kirgiskim Osh. Dalej przez Afganistan, Uzbekistan, Kazachstan i Kaukaz. Kończąc na Europie z Ukrainą i Mołdawią włącznie.  Łącznie około 25 tys. kilometrów.

Jak podoba Ci się polska, szara  rzeczywistość? Czy już złapałaś doła? I jak podoba Ci się Polska w dobie kryzysu? Nie mogę opędzić się od takich pytań znajomych. Nie umiem na nie jednak odpowiedzieć, bo ja Polskę odbieram już inaczej…

Dzisiejszy wpis będzie bardzo nietypowy. Większości z Was pewnie on zupełnie nie zainteresuje, mimo iż czegoś takiego w polskiej blogosferze jeszcze nie było. To właśnie dziś, dokładnie o 11 czasu polskiego, na kilkudziesięciu polskich blogach podróżniczych pojawi się ten sam temat i to samo pytanie: Czy podróże to styl życia?

Prawie trzecia w nocy. Alicja smacznie już śpi za moimi plecami, a ja klikam. Zasnąć nie mogę. Dostałem właśnie maila od Roba i Marlyn z Darwin, u których mieszkaliśmy przez trzy tygodnie. Wszystko nagle odżyło. Włączyłem Google Maps z opcją Street View i przenoszę się do Australii, do Darwin…

Wiele osób twierdzi, że jak wraca do Polski po dłuższej lub krótszej podróży, to zaraz się dołują, przytłacza ich rzeczywistość i że w ogóle ta nasza Polska jest fuj i bee. Jak jest w moim przypadku?

Od kilku miesięcy miałem dziwne uczucie. Chciałem wrócić do kraju. Ale to nie było ani zmęczenie podróżą, ani brak pomysłu gdzie i jak dalej jechać. Po prostu coś mi mówiło: pospiesz się. Dręczyło mnie to długo i coraz bardziej się nasilało. Przyszedł w końcu ten dzień, kiedy dostałem maila od mojej starszej siostry, a w nim: „Wiesz, wszystko dzieje się bardzo szybko. Uznałam, że powinieneś wiedzieć… […]”

Tak, tak. Wróciliśmy do Polski.